Saturday, August 25, 2007

ശൂന്യതയുടെ ചിരി

കര ചിരിച്ചു, കേമന്‍ കരയവന്‍ ചിരിച്ചു....
കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയ വയലിനെ പ്രണയിച്ചു
വിശുദ്ധ പ്രണയം – അരുതെന്നാരു പറയും ?
കരയവളെ ആഴത്തില്‍ പുല്‍കി.....
ആലിംഗനത്തിന്‍ മൃഗീയതയില്‍
അവള്‍ അലിഞ്ഞു – അലിഞ്ഞില്ലാതെയായി
പ്രണയിനിയില്ലാതെ ഞാനിനി ഏകന്‍....
കര കരഞ്ഞു, കേമന്‍ കരയവന്‍ കരഞ്ഞു....

കൊടി ചിരിച്ചു, കേമിക്കൊടിയവള്‍ ചിരിച്ചു....
കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയ കരയെ പ്രണയിച്ചു
വിശുദ്ധ പ്രണയം – അരുതെന്നാരു പറയും ?
കൊടിയവനെ ആഴത്തില്‍ പുല്‍കി.....
ആലിംഗനത്തിന്‍ മൃഗീയതയില്‍
അവന്‍ അലിഞ്ഞു – അലിഞ്ഞില്ലാതെയായി
കാമുകനില്ലാതെ ഞാനിനി ഏകാകി.....
കൊടി കരഞ്ഞു, കേമിക്കൊടിയവള്‍ കരഞ്ഞു....

കാറ്റു ചിരിച്ചു – കടല്‍ ചിരിച്ചു
അഗ്‌നി ചിരിച്ചു – മര്‍ത്യന്‍ ചിരിച്ചു
അവസാനം ഒരു ചിരി – നിലയ്‌ക്കാത്ത ചിരി
അത്‌ ശൂന്യതയുടെ ചിരി.

10 comments:

ഡാന്‍സ്‌ മമ്മി said...

vaayichchu
aady kante ente vaka

യാത്രികന്‍ said...

നല്ല ആശയമുള്ള ഗദ്യ കവിത
വായിച്ചു . കൊള്ളാം

കിനാവ്‌ said...

ഓണാശംസകള്‍!

കുഞ്ഞന്‍ said...

പക്ഷെ, കുഞ്ഞന്റെ ചുണ്ടിലിപ്പോഴുമുണ്ട് ആ ‘ചിരി’....


താങ്കള്‍ക്കും കുടും‌മ്പത്തിനും പിന്നെ എല്ലാ‍ ബൂലോകനിവാസികള്‍ക്കും കുഞ്ഞന്റെ തിരുവോണ ദിനാശംസകള്‍

ഞാന്‍ ഇരിങ്ങല്‍ said...

oonaasamsakal

snehapoorvam
iringal

മന്‍സുര്‍ said...

പ്രിയ സ്നേഹിത
ഓണാശംസകള്‍

ലളിതമായ വരികള്‍
മികച്ച ആശയം


നന്‍മകള്‍ നേരുന്നു.

MOHAN PUTHENCHIRA said...
This comment has been removed by the author.
മയൂര said...

നല്ല വരികള്‍....

MOHAN PUTHENCHIRA said...

ആലിംഗനത്തിന്റെ മൃഗീയത - വളരെ നല്ല പ്രയോഗം.
ഓണാശംസകള്‍.

ശ്രീ said...

ബാജി ഭായ്...
ശൂന്യതയുടെ ചിരി നന്നായിട്ടുണ്ട്, കേട്ടോ
:)